Konsulat
Republiki Chorwacji
w Rzeczypospolitej Polskiej
Kraków
Polski (Polish) Chorwacki
>> Zapraszamy do Chorwacji !!! Urocze miejsca, słońce, ciepła i czysta woda, piękne góry oraz gorące serca ludzie czekają na Was przez cały rok !!! <<
piątek
23 sierpnia 2019r.

Kalendarium historyczne:

4 sierpień 1995 rok

Pod dowództwem generała Ante Gotoviny rozpoczęła się najważniejsza w wojnie ojczyźnianej operacja „Burza”, zwana matką wszystkich bitew,  gwałtowny ostrzał artyleryjski serbskiego Kninu, kontrolowanego przez samozwańczą Republikę Serbskiej Krajiny. Po walkach, które trwały zaledwie kilka dni Krajinę przyłączono na stale do Chorwacji.

sierpień 805 rok

Książę Borna (810-821), który rezydował w mieście Nin w pobliżu Zadaru, przyjął chrzest z rąk duchowieństwa frankijskiego patriarchatu Akwilei, w Ninie zaś utworzono pierwsze chorwackie biskupstwo. Datę tę uznaje się jako chrzest państwa chorwackiego.

Dane geograficzne

Chorwacja – kraj o zróżnicowanej powierzchni leżący w Europie Południowo-Wschodniej i nad Morzem Adriatyckim.
Ggraniczy od południa z Bośnią i Hercegowiną i Czarnogórą, od wschodu z Serbią oraz od północy z Węgrami i Słowenią. Od południowego zachodu posiada dostęp do Morza Adriatyckiego.

Część południowa jest górzysta (Góry Dynarskie), a północ nizinna (Nizina Panońska). Państwo to posiada wyjątkowe w skali świata wybrzeże z ustawionymi równolegle do niego podłużnymi wyspami. Ten typ to tzw. wybrzeże dalmatyńskie, którego nazwa pochodzi właśnie od tej chorwackiej krainy. Obszar Chorwacji składa się z pięciu krain historycznych: Chorwacji Północnej, Slawonii, Liki, Istrii i Dalmacji.

 Ludność i język
Zgodnie ze spisem przeprowadzonym w 2001 roku, liczba ludności wynosiła 4.437.460 osób. Mniejszości narodowe stanowią 10,37 % populacji; w tym 4,54 % stanowią Serbowie. Do pozostałych mniejszości należą Bośniacy (0,47 %), Włosi (0,44 %), Węgrzy (0,37 %), Albańczycy (0,34 %), Słoweńcy (0,30 %), Czesi (0,24 %), Romowie (0,21 %), Słowacy i Czarnogórcy (po 0,11 %) i inni. Podczas ostatniego spisu ludności 567 osób zadeklarowało narodowość polską (0,01 %). 
Językiem urzędowym jest chorwacki, a w pisowni stosowany jest alfabet łaciński.

Powierzchnia i granice
Powierzchnia - 56 610 km2
Skrajne punkty: północny 46°33'N, południowy 42°23'N, zachodni 13°30'E, wschodni 19°27'E. Chorwacja składa się z dwóch pasów ułożonych na kształt litery "V". Pas ciągnący się wzdłuż wybrzeża jest długi na 380 km i szeroki na około 100 km, który zwęża się ku południowi. Drugi, północny pas, ciągnący się w głąb Półwyspu Bałkańskiego, jest długi na 430 km i w najszerszym miejscu ma 170 km.

Długość granicy lądowej
Całkowita długość granicy lądowej: 2197,00 km.
Długość wybrzeża: 5790,00 km.
Długość granic z sąsiadującymi państwami: Bośnia i Hercegowina – 932 km, Czarnogóra – 24 km, Serbia – 217 km, Słowenia – 670 km, Węgry – 329 km.
Najwyższy punkt: Vrh Dinare 1830 m n.p.m. w paśmie Dinara.
Najniższy punkt: Morze Adriatyckie 0 m.

Podział administracyjny Chorwacji
Chorwacja podzielona jest na 20 żupanii (województw) i 1 miasto wydzielone (Zagrzeb):
1. Zagrebačka, 2. Krapinsko-zagorska, 3. Sisačko-moslavačka, 4. Karlovačka, 5. Varaždinska, 6. Koprivničko-križevačka, 7. Bjelovarsko-bilogorska, 8. Primorsko-goranska, 9. Ličko-senjska, 10. Virovitičko-podravska,
11. Požeško-slavonska, 12. Brodsko-posavska,
13. Zadarska, 14. Osječko-baranjska, 15. Šibensko-kninska, 16. Vukovarsko-srijemska, 17. Splitsko-dalmatinska, 18. Istarska, 19. Dubrovačko-neretvanska, 20. Međimurska, 21. Miasto Zagrzeb (miasto wydzielone)

Miasta i gminy
Na obszarze Chorwacji znajduje się 127 miast i 429 gmin(NN nr 86/06) w ramach 21 jednostek lokalnej administracji. Największe miasta to: Zagrzeb ok. 700 tys. mieszkańców, Split ok. (190 tys.), Rijeka (ok. 140 tys.), Osijek (ok. 90 tys.) Zadar ( ok.70 tys.) oraz Slavonski Brod i Pula po ok. 60 tys. mieszkańców.
Na obszarze Chorwacji znajduje się 127 miast i 429 gmin w ramach 21 jednostek lokalnej administracji. Największe miasta to: Zagrzeb ok. 700 tys. mieszkańców, Split ok. (190 tys.), Rijeka (ok. 140 tys.), Osijek (ok. 90 tys.) Zadar ( ok.70 tys.) oraz Slavonski Brod i Pula po ok. 60 tys. mieszkańców.

Budowa geologiczna i rzeźba
Terytorium Chorwacja to obszary będące częścią Kotliny Panońskiej zwanej Slawonią, tereny te zajmują północną i północno-wschodnią część kraju. Południe i zachód kraju obejmują Góry Dynarskie, gdzie najwyższy szczyt Troglav wznosi się na 1 913 m n.p.m. Kotlina Panońska wypełniona jest mezozoicznymi osadami morskimi i jeziornymi. Urozmaicają ją także góry zrębowe zbudowane ze skał krystalicznych. Góry Dynarskie zbudowane są z wapieni, dolomitów oraz z fliszu, a ich zewnętrzną część stanowi Wybrzeże Dalmatyńskie. Trzon gór stanowi tzw. Kras Dynarski, gdzie jak sama nazwa wskazuje występują zjawiska krasowe i rzeźba.

Klimat
Mimo niewielkich rozmiarów, pod względem klimatu Chorwacja wykazuje dość duże zróżnicowanie. Samo wybrzeże posiada klimat śródziemnomorski. Lato jest tu upalne a średnia temperatura wynosi 23°C na północy i 25°C na południu. Bezchmurne niebo sprawia, że opady występują rzadko. Deszcze padają najczęściej od jesieni do zimy, która jest krótka i ciepła, ze średnią temperaturą 9,2°C. Do rzadkości należą na wybrzeżu dni z ujemną temperaturą. W Dubrowniku od połowy czerwca do połowy września słonce świeci przez około 10 godzin dziennie Woda w morzu latem cechuje się dość wysoką temperaturą (22°C na północy i 25°C na południu), dużą przejrzystością (22 - 33 m), a także wysokim zasoleniem ze znaczną ilością jodu.
Pobyt nad morzem może jedynie czasem zakłócić zimny północny wiatr z gór - bora. Ciepły wiatr południowy - jugo lub sirocco, może przynieść deszcz i niepogodę. Najlepszy jest orzeźwiający, wiejący od morza mistral lub tramontana.

Średnia miesięczna temperatura powietrza kształtuje się następująco:
styczeń 3 °C i lipiec 24 °C – Rijeka
styczeń 9 °C i lipiec 27 °C – Dubrownik
styczeń 0 °C i lipiec 24 °C – w głębi kraju

Roczna suma opadów atmosferycznych waha się w granicach:
700-1 300 mm na wybrzeżu, głównie zimą
1 000-1 500 mm w głębi kraju
3 000 mm – tereny górskie – Biokovo, Velebit
W górach powyżej 1 600 m n.p.m. występuje klimat górski, gdzie zimą utrzymują się ujemne temperatury, a latem w lipcu średnie wartości osiągają 17 °C.

Wody Chorwacji
Chorwacja jest krajem ubogim w wody powierzchniowe, a przeważająca część kraju należy do zlewiska Morza Czarnego. Na terenie Chorwacji występują rzeki krasowe tzw. ponornice. Rzeki w kraju są zasilane głównie opadami deszczu jakie mają miejsce w górach i śniegu w okresie zimowym. W kraju występują liczne zbiorniki krasowych wód podziemnych.

Największe rzeki przepływające przez Chorwację to:
Dunaj – całkowita długość: 2850 km, wpływa do Morza Czarnego
Drawa – całkowita długość: 940 km, wpływa do Dunaju a potem do Morza Czarnego
Sawa – całkowita długość: 725 km, wpływa do Dunaju a potem do Morza Czarnego
Chorwacja nie ma dużych naturalnych jezior, największym z nich jest Vransko o powierzchni 30,7 km2.

Flora i fauna
Strefę roślinną można podzielić na dwa obszary. W głębi lądu, zwłaszcza na terenach górskich występuje roślinność typowa dla strefy klimatu umiarkowanego. Lasy w kraju zajmują 35%. Przeważają lasy bukowo-dębowe, które skupiają się w części północno-wschodniej, zaś w górach rosną lasy iglaste. W strefie nadmorskiej występuje roślinność śródziemnomorska, gdzie dominują zarośla typu makia, oraz palmy. Sztucznie wprowadzone zostały agawy i cyprysy.
W lasach Chorwacji żyją wilki i rysie, a wysoko w górach kozice. Na obszarach krasowych licznie występują węże jak np. żmije oraz jaszczurki.

Ochrona przyrody
Na terenie Chorwacji znajduje się osiem parków narodowych. Są to:

Park Narodowy Jezior Plitwickich (Narodni Park Plitvicka Jezera) – położony w pobliżu arterii łączącej Dalmację z Zagrzebiem, obejmuje 16 jezior połączonych ze sobą wodospadami

Park Narodowy Wysp Briońskich (Narodni Park Brjuni) – znajduje się w pobliżu zachodniego wybrzeża półwyspu Istria i obejmuje dwie większe i dwanaście mniejszych wysepek

Park Narodowy Kornati (Narodni Park Kornati) – położony jest na Mediteranie i obejmuje wyspę Kornat i 150 innych wysp, wysepek i skał.

Park Narodowy Mljet (Narodni Park Mljet) – znajduje się na wyspie Mljet, na północny zachód od Dubrownika. Obejmuje znaczną część tej wyspy; w tym dwa słone jeziora(de facto głębokie zatoki) mające połączenie z morzem oraz małą wysepkę św. Marii na jeziorze dużym(Veliko Jezero)

Park Narodowy Krka (Narodni Park Krka) – obejmuje dolny bieg rzeki Krka, od miejscowości Trosenj i Necven, aż po jej ujście do Morza Adriatyckiego w okolicy miasta Šibenik

Park Narodowy Paklenica (Narodni Park Paklenica) – park leży w południowej części gór Velebit i obejmuje dwa wąwozy – Velika Paklenica i Mala Paklenica oraz kilka jaskiń.

Park Narodowy Risnjak (Narodni Park Risnjak) – jest położony w paśmie Risnjak, pomiędzy Alpami a Górami Dynarskimi, na północ od Rijeki. Obejmuje źródło rzeki Kupa.

Park Narodowy Welebitu Północnego (Narodni Park Sjeverni Velebit) – położony w najwyżej położonych pasmach gór Velebit, w pobliżu wyspy Rab. Obejmuje dwa rezerwaty – Rożanski kuk i Hajdućki kuk oraz jaskinie, w tym jedną z najgłębszych na Świecie – Lukina jama

Wyspy i wysepki
W chorwackiej części Morza Adriatyckiego znajduje się 698 wysp, 389 wysepek oraz 78 raf, razem znajduje się 1185 wysp i wysepek co sprawia, że chorwacki archipelag jest najliczebniejszym na Morzu Adriatyckim oraz drugim co do liczebności na Morzu Śródziemnym (więcej wysp posiada tylko Grecja).z czego 66 jest zamieszkanych. Największe z nich to: Krk – 405 km2,  Cres – 405 km2,  Brač – 394 km2,  Hvar – 299 km2,  Pag – 284 km2,  Korčula – 276 km2

Zamieszkiwanie wysp  
Spośród 698 wysp w 2001 r. tylko 47 było zamieszkiwanych co najmniej przez jedną osobę. Starsze źródła podają, że Chorwacja posiadała 66 zamieszkanych wysp, lecz dane te są już nieaktualne, gdyż 19 z nich stało się niezamieszkanych wskutek depopulacji.

Wyspy Chorwacji są zamieszkane od czasów starożytnej Grecji (dla przykładu wyspa Hvar była zamieszkana pomiędzy 3500 r. p.n.e. a 2500 r.p.n.e, Dionizjos I założył kolonie na wyspach Hvar i Vis w czwartym wieku przed Chrystusem). Liczba mieszkańców na wyspach rosła do 1921 roku, kiedy osiągnęła swój szczyt i wynosiła 173 503. Od tamtego czasu następowało wyludnienie wysp w kolejnych dekadach, do tego stopnia, iż w 1981 r. osiągnięto stan z roku 1850. Liczba ludności przestała maleć w latach 90-tych. Według spisu z 2001 na wyspach mieszkało 121 606 osób, podczas gdy w 1991 jedynie 110 953.

                                                                             ******